Doğum günlerinde pasta âdet olmuş. Üstüne mumlar. Eskiler bu özel günleri başka türlü kutlasa da dönüşe dönüşe süren kutlamalardan bu kalmış bizlere. Ve hediyeleşmek… Pahalısından, uygununa, zorunluluktan alınanından, ince ince düşünülenine. Son zamanlarda pasta fiyatları çok arttı, üstelik pasta yapımında kullanılan malzemelerin de ne derece sağlıklı olduğu tartışılıyor. Elbette bu işi hakkıyla yapan eller var.  Aslında illa pasta gerekmiyor doğum günlerinde. Bir tepsi kek de olur, bir tatlı kurabiye de. Yeter ki ağız tatlılığı olsun, gönül ferahlığı yakalansın. Aynı şekilde hediyeler de öyle. Pahalı hediyeler alacağız diye kendimizi yıpratmadan, içten gelerek alınan minicik bir paket de yüzümüzü güldürebilir.  Bir saksıya elimizle diktiğimiz çiçek, el örgüsü bir atkı, el işi bir takı. Bir avuç deniz kabuğu, kavanozda saklı. Ne bileyim minik bir kozalağa iliştirilmiş sevgi mesajı belki. Belki boyadığımız bir resim. Ya da bir düşkünü doyurmak, doğum günü olan kişinin niyetine. Bir yetime dokunmak. Bir çocuğun okul ihtiyacını almak, beslenme çantasını doldurmak. “İyilik ve sevgi” en güzel hediye değil midir? Yeter ki düşünülmüş olsun. Zorlamadan, yüksünmeden. En güzeli hatırlanmak bu özel günde. Bazıları “Ben doğum günü kutlamaları sevmiyorum” dese de arayıp sorduğunuzda, bir hediyeyle kapısını çaldığınızda yüzlerinde nasıl da güller açıyor değil mi? Vardır sizin de böyle tanıdıklarınız eminim. Önemsenmek. Hatırlanmak. Senin için, sana özeli hissettirebilmek. Hepimiz seviyoruz ve istiyoruz bunu. Dünden beri sosyal medyadan, telefonumdan gelen yüzlerce mesajın hepsini cevaplayamadım ama tek tek okudum, beğendim. Biraz güldüm, biraz ağladım. Her bir cümle benim için mücevher kıymetinde. Kalbime öyle iyi geldi ki. Öyle iyi geldiniz ki bu yaş dönümümde bana. Hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız, hep var olun… Dilek Tuna Memişoğlu