Bir Gözlem

Malum, futbol heyecanı başladı ve caddeler çeşitli bayraklarla renklendi. Bugün caddede dikkatimi çeken farklı bir görüntü oldu. Fotoğraf çekmedim; sadece o anın anlamını hissetmeye çalıştım. Bir aracın bir yanında Türk bayrağı, diğer yanında ise yaşadığım ülkenin bayrağı vardı. O görüntü bana duyarlılığı, saygıyı ve vefayı hatırlattı. Biri insanın köklerini, diğeri ise hayatını sürdürdüğü, ekmeğini kazandığı yeri temsil ediyordu. Sanki iki farklı aidiyet, aynı araçta uyum içinde buluşmuştu. O an düşündüm; insan doğduğu yeri sevebilir, özleyebilir. Ama yaşadığı, kendisine kapılarını açan yere de saygı duymalıdır. Çünkü vefa, sadece geldiğimiz yere değil, bulunduğumuz yere karşı da gösterilmelidir. Ne yazık ki bazen bunun tam tersine de şahit oluyoruz. Bazı insanlar yıllarca yaşadıkları, imkânlarından faydalandıkları ülkeyi durmadan eleştiriyor, küçümsüyor. Halk arasında buna "yediği tabağı pislemek" denir. Bu yüzden gördüğüm o manzara bana çok anlamlı geldi. Bir tarafında kökler, diğer tarafında hayat vardı. Ve ikisi de saygıyı hak ediyordu. Tek kelimeyle güzeldi. Başarılar diliyorum her iki takıma da... Her daim bir umut vardır Aylin Özgür