SAYFALAR VE İNSANLAR

“Kitaplar hayal gücüyle değişir, insanlar ise bazen göründüklerinden çok farklı çıkar.” Hep şans verdim insanlara… Kimine dost dedim, kimine kardeş, kimine de ömrümden bir parça. Ama ne zaman içtenlikle bir kapı açtıysam, ya beni yanılttılar ya da onlara yeniden inandığıma pişman ettiler. Sonra kitaplara sığındım. Çünkü bir kitabı açtığında, sayfada yazan neyse odur. Kelimeler seni aldatmaz. Hikâye aynı hikâyedir; yalnızca hayal gücünle değişir, senin yüreğinde başka anlamlar bulur. İnsanlar ise öyle değildir. İyi gibi görünürler, samimi gibi konuşurlar, güven verir gibi bakarlar. Ama çoğu zaman, üzerinden uzun zaman geçince anlarsın ki göründükleri gibi değillermiş. Kitaplar yanıltmaz. İnsanlar ise her yaşımızda bizi yanıltır, bilmem kaçıncı kez aynı dersi verirler. Biz değiştik sanırız, onlar değişti sanırız; ama bazı yaralar yine aynı yerden açılır. Güven mi, Azizim? İnsanlara güvenmek çok değerli bir şeydir. Ama o değeri herkes taşıyamaz, Azizim. Bu yüzden artık kimseyi bir kitabın yerine koymuyorum. Çünkü kitaplar sessizdir ama ihanet etmezler. Kelimeler can yakabilir, ama yalan söylemezler. Ve ben, insanlardan öğrendiğim bütün kırgınlıkları bir kitabın arasına ayraç yapıp bıraktım… Çünkü bazı insanlar bir ömür anlatır kendini, yine de tanıyamazsın. Ama bazen bir kitap, tek bir cümlesiyle insanın bütün yaralarını anlar. Belki de bu yüzden, bazı geceler sayfalar bana insanlardan daha iyi arkadaş oluyor. Çünkü sayfalar kapanır ama ihanet etmez; insanlar ise bazen tam güvendiğin yerde, sessizce değişir. Her daim bir umut vardır Aylin Özgür