Ben bir çocuğum. Dünyaya küçük görünsem de, içimde kocaman bir evren taşıyorum. Bir kalem verildiğinde gökyüzünü yeniden çizebilirim. Bir umut verildiğinde, yarınları baştan kurabilirim.     Ben bir çocuğum… Gürültüden değil, suskunluklardan korkarım. Beni susturduğunuzda değil, dinlemediğinizde kaybolurum. Çünkü benim sesim, sadece oyun çağrısı değil; geleceğin ilk cümlesidir.     Ben bir çocuğum… Kırıldığımda hemen unuturum sanırsınız, oysa kalbim büyürken izlerim de büyür. Bir sevgi cümlesiyle uçabilirim, bir sert bakışla içime kapanabilirim.     Ben bir çocuğum… Benden mucize beklemeyin, önce bana güvenin. Koşarken düşeceğim, ama tutmayın hemen; kendi dizlerimle kalkmayı öğrenmem gerek.     Ben bir çocuğum… Bana pahalı oyuncaklar değil, yanımda oturacak zaman verin. Benimle konuşun, benimle gülün, benimle hayal kurun. Çünkü ben en çok, birlikte büyüyebildiğimde mutlu olurum.       Ben bir çocuğum… Sokaklar güvenli olsun istiyorum, okullar merakımı büyütsün istiyorum, sorularım azarlanmasın istiyorum. “Büyüyünce anlarsın” demeyin, ben şimdi anlamak istiyorum.    Ben bir çocuğum… Savaşların değil, barışın haritasını ezberlemek istiyorum. Korkunun değil, neşenin dilini konuşmak istiyorum. Dünyayı devralacağım gün geldiğinde yıkılmış değil, umut dolu bulmak istiyorum.     Ben bir çocuğum… Bugünün küçüğü değilim sadece, yarının yönünü çizen kalemim. Beni sevin, bana inanın, beni koruyun ama özgür bırakın. Çünkü ben… Bir bayramın değil, bir geleceğin adıyım. Ve bugün, bu 23 Nisan'da  ellerimde balonlar, gözlerimde ışıkla şunu ilan ediyorum; Ben gülmek istiyorum. Ben öğrenmek istiyorum. Ben hayal etmek istiyorum. Ben sevilmek istiyorum. Ben özgürce büyümek istiyorum. Bu benim manifestom. Bir çocuğun, dünyadan istediği en sade ama en güçlü söz: "Beni koruyun… Çünkü ben, yarınınızım."