MERHABA YENİ BEN! TANIŞALIM MI?

Aynaya baktığımda tanıdığım yüzle, içimde yaşayan kişi bazen aynı olmuyor. Gözlerim aynı, gülüşüm aynı belki… ama içimde bir yerlerde sessizce büyüyen başka biri var. Daha az susan, daha az bekleyen, daha çok hisseden biri. Bugün onunla tanışmak istiyorum. Bugün kendime “Merhaba yeni ben” demek istiyorum. Çünkü insan bir sabah uyanıp değişmez. Değişim; birikmiş kırgınlıkların, yarım kalmış cümlelerin, içe atılmış gözyaşlarının yavaş yavaş şekil değiştirmesidir. Bir gün gelir, içindeki eski sen dar gelmeye başlar. Eskiden sustuğun yerde konuşmak istersin. Eskiden beklediğin yerde yürümek. Eskiden yetindiğin yerde ise artık hak ettiğini istemek… Yeni ben işte tam da burada doğuyor. Sessiz ama kararlı. Kırgın ama güçlü. Yorulmuş ama vazgeçmeyen. Eskiden herkesi mutlu etmeye çalışan bendim. Şimdi kendimi de hesaba katmayı öğreniyorum. Eskiden gitmesinler diye tutuyordum. Şimdi kalmak isteyenin zaten kalacağını biliyorum. Eskiden susunca her şey düzelir sanıyordum. Şimdi susmanın sadece içimde fırtına büyüttüğünü anlıyorum. Yeni ben, daha cesur. Ama bağırarak değil… Sadece artık kendini inkâr etmeyerek. Yeni ben, daha sakin. Ama kabullenişten değil… Ne istediğini bildiği için.Hatta daha çok ne istemediğini bilmenin verdiği huzurdan. Yeni ben, daha yalnız belki. Ama eksik değil… Kendine yaklaşmış olduğu için. Bugün kendimle ilk kez tanışıyor gibiyim. Elimi uzatıyorum ona. “Geç kaldım” demiyor. “Ben buradaydım zaten” diyor. Ve ben gülümsüyorum. Çünkü artık biliyorum… İnsan bazen başkalarıyla değil, En çok kendisiyle yeniden tanışır. Merhaba yeni ben… Bu kez yarım bırakmayacağım seni. Bu kez korktuğum yerde saklanmayacağım. Bu kez kendimden vazgeçmeyeceğim. Gel… Yavaş yavaş yürüyelim. Hatalar yapalım, öğrenelim, yeniden başlayalım. Ama bu kez kendimizi kaybetmeden. Merhaba yeni ben… Tanıştığımıza memnun oldum... Ya siz! Siz kendinizle yeniden tanıştınız mı?