Ekran mı Yetiştiriyor, Biz mi?

Son günlerde yaşanan olaylar içimi yakıyor. Ama daha çok düşündüren şu: Biz çocukları gerçekten kim olarak yetiştiriyoruz? Bir öğretmen olarak yıllardır şunu net görüyorum: Çocuklar bize söylediklerimizi değil, gösterdiklerimizi öğreniyor. Ve artık “gösterdiklerimiz” sadece biz değiliz. Ekranlar var. Diziler var. Oyunlar var. Sosyal medya var. Ve ne yazık ki… şiddet var. Çocuklar izlediklerini sadece eğlenmek için izlemez. Orada kim olacaklarını, nasıl davranacaklarını öğrenirler. Bir çocuk için izlediği her sahne, hayatın küçük bir provasıdır. Şiddet ne kadar sık görünürse, o kadar sıradanlaşır. Sıradanlaşan her şey, zihinde “yapılabilir” hale gelir. Ve bir gün… o çocuk sadece izlediğini hatırlamaz, onu yaşar. Bugün okullarda yaşanan bazı olaylara bakarken kendimize sormamız gereken soru şu: Biz çocuklara gerçekten neyi normal gösteriyoruz? Evde nasıl konuşuyoruz? Öfkemizi nasıl yaşıyoruz? Sorunları nasıl çözüyoruz? Çünkü çocuk… duyduğu nasihatten çok, gördüğü gerçeği büyütür içinde. Sadece ekranları suçlamak kolay. Ama yeterli değil. Çünkü çocuk için en güçlü ekran, evin içindeki hayattır. Bir öğretmen olarak şunu açıkça söylemek zorundayım: Bu sadece eğitim sisteminin sorunu değil. Bu, hepimizin sorumluluğu. Ebeveynin… öğretmenin… toplumun… Ve belki de en zor soru şu: Biz çocuklara nasıl bir dünya izletiyoruz? Nimet Ünal Mızraklı Eğitmen/Yazar/Nefes Koçu @nisanrain @nefesin_de_nimettir