Bugün pek çok kişi sevdiğini arıyor. Oysa çoğu insan sevme kapasitesini aramıyor. Kalpler havada uçuşuyor ama kalp merkezleri kapalı. Çiçekler taze ama kalpler yorgun. Sevgi sandığımız şey çoğu zaman birinin bizi terk etmeme ihtimaline duyduğumuz bağımlılık. Gerçek sevgi mi? Kendi içindeki çocuğu terk etmemek. Birine sarılmadan önce Kendine sarılabiliyor musun? Birine “iyi ki varsın” demeden önce kendine “iyi ki varım” diyebiliyor musun? Çünkü sevgili olmak birine ait olmak değildir. Bir bilinç seviyesidir. Sevgi; Egosuz kalabilme gücü, Korkusuz kalabilme cesareti, Bağımlı olmadan bağlı kalabilme ustalığıdır. Bugün 14 Şubat. Belki de asıl soru şu: Seviyor musun Yoksa korktuğun için mi tutunuyorsun? Çünkü insan korkuyla sevdiğinde karşısındakini tüketir. Sevgiyle sevdiğinde karşısındakini büyütür. Sevgili; Sana çiçek alan değil, Senin çiçek açmana alan olandır. Ve en büyük sevgili kendi ruhuna sadık kalabilendir. Bugün birini etiketleme. Birini sahiplenme. Birini ispatlama. Bugün kalbine sor: “Ben sevgi miyim, yoksa sevgiye muhtaç mı?” Cevap her şeyi değiştirecek. Sevgiyle kal… Eğitmen/Nefes Koçu/Yazar Nimet Ünal Mızraklı @nefesin_de_nimettir @nisanrain